Bijna alle 13 goed

Wat hoort er in dit rijtje niet thuis?

Kunst:
1. inspireert – 2. reflecteert – 3. verbindt – 4. verwarmt – 5. enthousiasmeert – 6. verrast – 7. ontregelt – 8. vernieuwt – 9. biedt een ander zicht op de dingen van vandaag – 10. kan bijdragen aan begrip en bewustzijn – 11. houdt de samenleving tegen het licht – 12. houdt zichzelf tegen het licht – 13. biedt nieuwe perspectieven voor de toekomst

Vaak hoor ik beeldend kunstenaars en theatermakers zeggen: “Ik wil ontregelen”. En dan zie ik de luisteraar instemmend knikken. Ja, ontregelen, dat is goed. Wat dan? vraag ik, wat wil je ontregelen? Vooroordelen, vreemdelingenangst, zelfgerichtheid, graaicultuur, marktdenken, bio-industrie, wapenhandel, kinderarbeid, consumentisme, onverschilligheid en nog een stuk of drie meer. Een willekeurig lijstje waarin ik ineens ook een verband zie. Dit zijn nou juist de dingen die het leven ontregelen, ontwrichten en pijn doen. Maar die we op de één of andere manier wel allemaal in stand houden. De kunstenaar bedoelt dus dat hij de ontregeling wil ontregelen, hij wil harmonie. Hij wil met hart en ziel dat het goed komt met ons.

Kunst kan niet liegen, niet verkeerd voorlichten, niet creatief boekhouden, niet nalatig zijn, geen doping gebruiken, geen smoesjes verzinnen, niet onderhandelen, niet draaikonten. Kunst kan al die zaken wel suggereren, imiteren, laten zien en bevragen. Kunst laat mij zien dat al die andere zaken de boel ontregelen. Kunst – hoe opwindend het soms kan lijken – is voor mij momenten van rust, bezinning, inzicht en inspiratie.

Kunst ontregelt niet maar laat ons weer bij onszelf komen, laat voelen wie we werkelijk zijn.

Advertenties

Subsidiebeleid kunsten: zorgzaam voor de zee, niet voor het schuim

Laat ik de kunsten vergelijken met de zee. De zee is – daarin ontstaat al het leven. Er zijn verschillende zeeën, die allemaal water zijn.
De verschillende kunstdisciplines vergelijk ik met de vijf wereldzeeën. In elke zee vloeien stromen, die de richtingen en tendensen binnen elke discipline zijn. De golven verbeelden de individuele uitingsvormen. En de schuimkoppen zijn de modeverschijnselen en de hypes.

Waar gaat, als subsidiënt, je zorgzame aandacht naar toe? Naar het schuim? Dat is in een oogwenk verdwenen. Zorg je voor de golven? Die komen gestaag, hebben hun hoogtepunt en gaan. Zorgen voor de stromingen dan maar? Die zijn sterk, maar verraderlijk.

Subsidiebeleid is op zijn best als het zorgzaam is voor de zee als geheel. Dan geef je ruimte aan het ontstaan van al het moois, interessants, belangwekkends, verontrustends en vernieuwends wat je je maar zou wensen.